Lokalizacja: Strona główna >> Sporty letnie >> Nowożytni ruch olimpijski

Nowożytni ruch olimpijski

Inicjatorem nowożytnego ruchu olimpijskiego był baron Pierre de Coubertin który związał swoja działalność z Unią Francuskich Towarzystw sportów Atletycznych, gdzie pełnił funkcję sekretarza.  W 1892 r. w Sorbonie Pierre Coubertin zaproponował wskrzeszenie igrzysk olimpijskich.W 1894 r. w Paryżu został zwołany „Kongres dla Wskrzeszenia Igrzysk Olimpijskich” w trakcie którego pełnił on  funkcję sekretarza generalnego.

W 1894 r. powstał Międzynarodowy Komitet Olimpijski którego pierwszym prezesem był Demetriusz Vikelas. Zaś w l. 1896-1916 i 1919-25 – Pierre de Coubertin. W VI 1894 r. w Paryżu  trwały obrady Kongresu dla wskrzeszenia igrzysk Olimpijskich uznany następnie na I Kongres Olimpijski który zarządził przywrócenie igrzysk olimpijskich wprowadzenie regularnego czteroletniego bez względu na okoliczności cyklu olimpiad; nadanie igrzyskom olimpijskim charakteru międzynarodowego; przyznawanie organizacji igrzysk miastom a nie państwom; dopuszczenie do udziału w igrzyskach olimpijskich tylko amatorów z wykluczeniem, również młodzieży szkolnej. Powołanie międzynarodowego komitetu Olimpijskiego. II Kongres olimpijski odbył się w Hawr w 1897 r. i poruszył on takie problemy jak: pedagogikę, higiena oraz organizację sportu. Referaty i dyskusje dotyczyły również i takich spraw jak wpływ fizycznych ćwiczeń na młodzież czy też na kształtowanie jej charakteru i na rozwój osobowości. Również dyskutowano nad definicją pojęcia amatora w sporcie. Istotnym osiągnięciem tego kongresu było nie tyle podjęcie konkretnych uchwał, poprzez dyskusje prowadzone w gronie międzynarodowym, potrzeby włączenia wychowania fizycznego oraz sportu w krąg zainteresowań pedagogiki, psychologii i higieny. Na III kongresie w Brukseli w 1905 r. poruszano sprawy technicznych problemów wychowania fizycznego. W Paryżu w 1906 r. Pierre de Coubertin zainicjował konferencję w sprawie literatury, sztuki  i sportu. W Lozannie na V kongresie w 1913 r. zwołano spotkanie o znaczeniu ściśle psychologicznym. MKOL przyznaje takie wyróżnienia jak Puchar olimpijski – od 1906 r.; Order olimpijski – ustanowiony w 1974 r. w Wiedniu; Olimpijski dyplom zasługi   w 1905 r. przy okazji III Kongresu Olimpijskiego w Brukseli.  Przyznawany on był za wyróżniająca się działalność sportową oraz za zasługi w propagowaniu idei olimpijskich.                                                                                                                                                                                         Olimpijski Dyplom Zasługi – ustanowiony w 1905 r. przy okazji III Kongresu olimpijskiego w Brukseli. Puchar Fearnle’a – od 1950 r.